Boem! Dat is het geluid van een idee dat in mijn hoofd plofte (geen zorgen, het deed geen pijn). Het idee om weer te gaan bloggen om precies te zijn. Sinds gisteren zat het er opeens. Ik heb er een nachtje over geslapen (dat is goed om te doen, zeggen ze). Vanmiddag bedacht ik een naam en hier is 'ie! Eerder blogde ik op Placefuly, wat hartstikke leuk was. Toch doe ik het dit keer anders. Hoe, wat, waarom? Let me explain!
Schrijven is al heel lang een onderdeel van mijn leven. Het is dan ook best gek dat ik al 5 maanden geen letter op papier heb gezet. Dat is overigens niet zonder reden, maar daar kom ik straks op terug (ik probeer hier een cliffhanger te creëren). Gisteren heb ik voor het eerst weer plaatsgenomen achter mijn laptop om een soort motivatiebrief voor een woning te schrijven. En opeens rolde de woorden uit mijn handen en had ik er plezier in. Om de enorme brij aan gedachtes in mijn hoofd voor jullie te vertalen: het leek me een goed idee om weer wat vaker te gaan schrijven. Dus hier ben ik.
Stempeltjes
Hier is het vervolg van de cliffhanger (GTST is er niks bij). Begin dit jaar belandde ik voor 50% in de ziektewet. Sinds april voor de volle 100%. En daar zit ik nu nog steeds in. Nooit in mijn leven zag ik dat aankomen en toch zit ik hier. Praktijkondersteuners, psychologen, re-integratiespecialisten, loopbaanadviseurs.... ik zie ze of heb ze gezien. Er gebeurt dus een hoop, maar er moet ook nog een hoop gebeuren. Eerder kreeg ik het PTSS-stempeltje. Een ander heeft het weer over een stemmingsstoornis. Ik snap heel goed dat het niet altijd even eenvoudig is om ergens een naampje aan te hangen. Het is bij mij namelijk niet 1 ding wat speelt, maar een stuk of 5. Hoe dan ook, ik wil gewoon weer lekker in mijn vel zitten. Ik zeg wel 'weer', maar volgens mij is dat nooit écht het geval geweest.
Verwachtingen
Mijn vorige blog, Placefuly, deed het goed en dat was superfijn. Ik blog nu alleen niet om mijn fotografiekunsten te laten zien of om hoge bezoekersaantallen te scoren. Op Dear Life wil ik, zoals gezegd, het schrijven weer oppakken. En wil ik mijn verhaal kwijt. Dat betekent dat ik jullie meeneem op mijn pad naar een gelukkiger leven. Wat dat voor mij betekent is een mooi onderwerp voor een andere blog. Ook geef ik jullie een kijkje in de leuke dingen die ik meemaak (want die zijn er ook hoor!). Hoe vaak ik blog? Geen idee. Wanneer ik wil, wat te vertellen heb en de energie ervoor heb. Voor nu ook geen fancy domeinnaam of eigen gekochte webruimte. Wie weet komt dat later nog. Misschien ook niet. Time will tell.
En voor wie nieuwsgierig is naar de keuze van de naam van mijn blog, laat ik dit achter:
Liefs,
Dalinka
Reactie plaatsen
Reacties