Update: een jaar verder

Ik ben best goed in het schrijven van grote, dikke, lappen tekst. Schrappen is schrijven zeggen ze. Dat klopt. Ik heb geschrapt, herschreven, geschrapt, meer geschreven en nog meer geschrapt. Et voilà, je hebt alsnog een lange tekst hahaha. Maar zoals ik al zei, in een jaar kan er veel gebeuren. 

De behandeling

Na een lange, lange, lange wachtlijst was ik in februari 2020 eindelijk aan de beurt voor een behandeling van mijn depressie bij de SGGZ (specialistische GGZ). De eerste paar sessies hebben we besteed aan het in kaart brengen van mijn problemen. Toen dat eenmaal duidelijk was, konden we gericht een behandelplan starten.

Ik ben begonnen met het schrijven van brieven. Aan mijn moeder en aan mijn vader. Het was bijzonder omdat er tijdens het schrijven opeens weer allemaal gebeurtenissen naar boven kwamen die ik al lang opgeborgen had. Het was zwaar om de brieven elke keer weer hardop voor te moeten lezen aan mijn psycholoog. Het was gek om naast verdriet ook opeens andere emoties, zoals boosheid, te voelen. 

Ook heb ik flink wat sessies EMDR gehad, heb ik een signaleringsplan gemaakt en ben ik net klaar met een zelfbeeldgroep. Wat er nu precies gaat gebeuren weet ik nog niet precies. Voor nu voel ik me goed en heb ik binnenkort een evaluatie met mijn regiebehandelaar. 

Gebroken heup

Iets wat totaal onverwachts kwam, is het overlijden van mijn vader. Nadat mijn vader in 2019 in het ziekenhuis belandde, is zijn geheugen door een delier hard achteruit gegaan. Ook werd er vastgesteld dat hij vasculaire dementie en COPD had. Na een lange revalidatietijd voor mijn vader (en kopzorgen voor ons omdat hij weigerde te eten) kreeg hij eindelijk een vast plekje in het verpleeghuis. Hier ging het langzaamaan beter. Hij vond zijn draai, begon weer te eten en er kwam gelukkig weer wat gewicht aan. 

Tot juni vorig jaar. Ik zat 's avonds nog even buiten te genieten van het mooie weer toen het verpleeghuis belde. Mijn vader was gevallen en hij had waarschijnlijk zijn heup gebroken. In het ziekenhuis werd dit bevestigd en werd er overlegd wat er moest gebeuren: wel of niet opereren. Uiteindelijk is ervoor gekozen dit wel te doen. Mijn vader was nog niet zover heen dat hij bedlegerig zou moeten worden. Daar was iedereen het over eens. 

Toch kwam hij niet goed uit de operatie. Hij lag alleen maar te slapen en als hij even wakker was, dan was hij verward, gewelddadig naar het ziekenhuispersoneel, wilde hij van niemand iets weten en at en dronk hij niet. Toen het eigenlijk al duidelijk was dat hij het niet zou halen, had hij opeens een opleving. Hij heeft gewandeld, gezeten in een stoel, ik heb met hem kunnen kletsen en hij maakte grapjes. Helaas is hij de dag erna weer achteruit gegaan. Precies een week nadat hij in het ziekenhuis belandde, is hij overleden.

Liefde

Daten vond ik ingewikkeld. Want wanneer vertel je dat je een depressie hebt? En hoe gaat de ander reageren? Ik besloot open te zijn, alles op tafel te gooien. Dit ging niet goed. Dus besloot ik dat ik de volgende keer....precies hetzelfde zou doen. Ik vond dat ik het goed had aangepakt en dat hij gewoon kut deed (niet als grap bedoelt. Hij deed echt kut).

Gelukkig werd het me de keer erna makkelijker gemaakt. Hij had mijn blog gelezen. Is die blog toch nog ergens goed voor geweest;-) PROBLEM SOLVED (mijn motto is dan ook: soms lossen problemen zichzelf op). Hoe dan ook, hij wilde nog steeds met me praten en daten. Ik leerde hem kennen rond de tijd dat mijn vader zijn heup brak, dus hadden we waarschijnlijk niet de allerleukste gesprekken. Toch vroeg hij tussendoor hoe het ging, toonde hij interesse. Ook nadat mijn vader overleed en ik even tijd voor mezelf nodig had, rende hij niet weg. Dus nam ik tijdens één van onze dates touw mee en bond hem vast, zodat hij niet meer weg kon (dat is wel een grapje). Inmiddels zijn we 7 maandjes samen. 

Vrijwilligerswerk

Inmiddels ben ik bij verschillende bedrijven vrijwilliger geweest. Het langst bij Bibliotheek Kampen als gastvrouw. Een plek waar ik rust kon vinden, waar ik mezelf kon zijn, mijn grenzen kon aangeven en waar er interesse getoond werd. Bibliotheek Kampen is echt een plek waar je als vrijwilliger gewaardeerd wordt. 

Een tijdje terug kwam ik in contact met het Stedelijk Museum Kampen. Hier mocht ik helpen bij de marketing en communicatie. Hoewel ik hier maar voor een korte tijd heb kunnen helpen, vond ik het wel ontzettend leuk. Ik vind het oprecht jammer dat het voor zo'n korte tijd was. Maar er staan mooie nieuwe avonturen op de planning. 

Opnieuw een Werkfit-traject

Eerder heb ik al een Werkfit-traject gedaan via UWV. Toen ik vanuit de Ziektewet in de WW belandde, merkte ik tijdens het solliciteren dat ik nog steeds als een kip zonder kop rond zocht. Ik had geen idee wat ik moest. Er werd me geadviseerd om nog niet op hbo-niveau te werken en om eenvoudig werk te doen. Mijn werkadviseur hij kwam met het voorstel om met opnieuw een reïntegratiebureau in gesprek te gaan. Hij gaf me 2 namen van bureaus waar hij goede ervaringen mee had, maar ik was vrij om ook zelf rond te kijken. Hij vond het namelijk belangrijk dat ik er een goed gevoel bij had en dat er een klik was. 

Na wat gesprekken heb ik een keuze gemaakt en zijn we het Werkfit-traject nog een keer gaan doen. Maar dan aangepast. We gingen op zoek naar wat bij mij past, maar als ik toffe vacatures tegenkwam dan konden we hier ook mee aan de slag gaan. Wat een verschil met het eerste Werkfit-traject! Mocht je zelf een Werkfit-traject gaan doen, dan kan ik zeker als tip meegeven om je doelen duidelijk voor ogen te hebben én om met meerdere bedrijven in gesprek te gaan.

Op naar werk

En nu? Na een aantal netwerkgesprekken, heb ik bij 2 bedrijven een dagdeel meegelopen. Vorige week heb ik de knoop doorgehakt en volgende week begin ik met een proefmaand. Om het werken weer op te bouwen en om te kijken of het voor zowel mij als het bedrijf bevalt. Is dat het geval dan heb ik binnenkort hopelijk weer werk. 

Wat ik vooral heel mooi vind, is dat er bedrijven zijn die wel openstaan voor mensen die uitgevallen zijn. Die ze een kans geven weer te bouwen en mee te doen.

Chapeau als je het tot hier gehaald hebt. Ik heb heel globaal geschreven om het zo kort mogelijk te houden. Mocht er een onderwerp zijn waar je meer over wil weten, laat een berichtje hieronder achter, stuur me een PB via social media of stuur me een mailtje. 

Genoeg over mij. Hoe is het met jou?