Lief zijn voor jezelf

Voor mezelf ben ik een stuk strenger dan voor de mensen om mij heen. Tenminste, op een zekere hoogte. Afgelopen maanden heb ik geleerd dingen minder snel te pikken. Ik ben nooit iemand geweest die over zichzelf heen laat lopen, maar ik ben wel altijd geneigd om mensen makkelijk te vergeven en in mijn leven te laten. Het resultaat? Mensen die je blijven teleurstellen of pijn blijven doen. Ik slikte het maar. Confrontaties ging ik liever uit de weg. Ik was bang dat mensen boos werden op mij. Of dat ik ze kwijtraakte. 

Inmiddels heb ik die knop omgedraaid. Afgelopen tijd heb ik best wat mensen uit mijn leven gewist. Of dat leuk is? Nee, absoluut niet. Maar ik wil mensen om me heen die ook rekening houden met mijn gevoelens. Dat verdien ik.

Wanneer ben je goed genoeg?

Mijn psycholoog gaf me deze vraag als huiswerk mee. Toen we het gingen bespreken, vertelde ik haar dat het een worsteling was om te beantwoorden. Ik weet wel dat je niet aan regels hoeft te voldoen om goed genoeg te zijn. Mijn gevoel daarentegen zegt wat anders. Voor mezelf heb ik namelijk wel een flinke rij aan regels waar ik aan dien te voldoen. Waarom leg ik mezelf die regels op terwijl ik dat van anderen niet verwacht?

Corona

Ik heb een vrij lange tijd thuis gezeten. Ik kan je vertellen dat dat niet veel goeds doet met je zelfvertrouwen. Je voelt je nutteloos. Alsof je niks toe te voegen hebt, aan het niksen bent, jezelf niet ontwikkeld, lui bent en ga zo maar door. Door mijn vrijwilligerswerk had ik het gevoel weer een beetje mee te doen en dat ik ergens naartoe aan het werken was. Helaas is door het coronavirus mijn vrijwilligerswerk stopgezet. Een tijdje had ik er vrede mee. Tot vorige week. Ik voel me nu opeens weer zo nutteloos. 

Of dat terecht is? Nee. Dat je niet werkt, wil niet zeggen dat je nutteloos bent. Ik ben tenslotte aan het werk om weer beter te worden. Om als persoon sterker te zijn. En straks sterker terug te komen als ik weer werk kan zoeken. Stiekem weet ik dat wel. Mijn gevoel en mijn hersenen zijn het alleen niet altijd met elkaar eens. Het mooie is ook nog dat niemand raar reageert als ik ze vertel nu niet te werken. 

Niks moeten is ook oké

Als je aan iemand vraagt hoe het gaat, is bijna standaard het antwoord: "goed, maar wel druk." Iedereen is altijd druk (vanwege het coronavirus nu waarschijnlijk even een stuk minder). Druk lijkt het synoniem te zijn voor een goed en succesvol leven. Maar is het wel zo "tof" om het altijd maar druk te hebben? Kijk naar het aantal mensen met psychische klachten en het aantal burn-outs. Als ik iets geleerd heb afgelopen tijd dan is het wel dat het oké is om af en toe niks te doen. Gewoon een weekend op de bank te zitten. Bij te komen, tot jezelf te komen. De tijd te nemen om de week of dag te verwerken en even stil te staan bij hoe je je voelt. Die ene serie te kijken die al zo lang op je lijstje staat, een zak chips erbij te pakken of om gewoon even voor je uit te staren. Wat jij wilt.

Lief zijn voor jezelf. Niet oordelen over jezelf. Vrede hebben met jezelf. Wie je bent, wat je doet. Jezelf alles gunnen. Je mag er tenslotte zijn zoals je bent.